Zaanse Schans
23 April 2012
Met gemak reden we erop af, vanaf de snelweg gewoon de borden “Zaanse Schans” volgen, dan ben je er zo.
Vanaf de parkeerplaats die voor het Zaans Museum ligt liepen we zo de Zaanse schans op.
Ja, daar heb ik ooit op gelopen!
Koud, wind, regen voorspelt? Het kon ons niet deren.’ Lekker Hollands weer’, zo vertelden we onze Afrikaanse vriend met een glimlach. Vol goede moed stapten we in onze auto, op naar de Zaanse Schans. De plek die elke buitenlandse toerist gezien moet hebben, zo ook Keith uit Afrika.
Dat de Zaanse Schans geen museum is, maar een ‘buurtje’(zoals Wikipedia het zegt) is maar moeilijk te geloven. Bijna elk pand lijkt ingericht te zijn op toeristen en als je de Zaanse Schans op loopt staat er een team van fotografen klaar om dit moment voor je vast te leggen.
Ja, de Zaanse Schans is mooi. Ik geef het toe. De historische pandjes, de winkeltjes, de molens, het is erg mooi. Ik was onder de indruk. Keith was ook onder de indruk. Vol bewondering keek hij naar de versnelde cursus ‘klompen maken’ die in de klompenmakerij werd gegeven, weliswaar in het Duits, maar dat kon de educatieve waarde ervan niet ondermijnen. Dat ik vroeger als kind ook vrolijk op deze houten schoenen rondliep was voor Keith dan ook moeilijk te geloven.
Meer winkel dan kaasmakerij
Na een korte wandeling over de kleine paadjes en ophaalbruggetjes kwamen we bij de kaasmakerij, wat overigens binnen meer kaaswinkel was dan een kaasmakerij. Het mocht de pret niet drukken. De verkoopsters van de winkels waren verkleed als kaasmeisjes en er mocht kaas geproefd worden. Wat wil een mens nog meer? Toch wel blij dat we weer buiten waren en dus gelukkig niet verdrukt door de vele Chinese toeristen waagden we ons naar de molens. Molens, daar word ik nu blij van. Hollands Glorie, dat is het!
Een echte molenaar
Bij verfmolen De Kat kan je voor een klein bedrag een kijkje binnen nemen. Het leuke aan deze molen is dat hij nog draait!! Hij beweegt! En niet alleen de wieken, nee, ook de maalstenen!
Ik vond dit echt de moeite waard. Om de kracht van de wind van zo dichtbij te ervaren is toch wel iets unieks.
De molenaar liet ons op verzoek onder andere vol enthousiasme zien hoe je de molen remt. Ik was lichtelijk verheugd dat we deze man mochten spreken. Hij was het levende bewijs dat de Zaanse Schans ook nog vakmanschap bezat.
Nederland proef je
Na een enerverende morgen, waar we naast veel Hollandse cultuur ook veel mensen uit andere culturen mochten aanschouwen, hadden we toch wel wat honger gekregen. Daniël ik hadden onszelf de taak gegeven Keith een stukje Nederland te laten proeven. Dit namen we in restaurant ‘De hoop op d’swarte walvis’ erg letterlijk en bestelden twee kroketten voor hem. Uiteraard met mosterd. Deze vielen gelukkig goed en met volle maag besloten we het Zaans museum een bezoek te brengen.
De man onder de beer
In dit museum komt de Zaanstreek van vroeger tot leven. De ruwe arbeid van vroeger wordt weergegeven met levensgrote filmbeelden, gereedschap en geluid. En dat naast de rijkdom van cultuur die de Zaanstreek te bieden had. Het industrieel erfgoed van de Zaanstreek is groot en dat wordt goed weergegeven. Alle attributen zijn zo tentoongesteld dat ze je moeilijk kunnen ontgaan. In plaats van alleen maar een schilderij en de naam van een schilder, krijg je in dit museum meer: Het verhaal achter het schilderij. Zo ook over Cornelis Gerritsz Jongekees die na het overleven van een aanval van een ijsbeer in 1668 op Nova Zembla door het leven ging als ‘de man onder de beer’. Kijk dat zijn nu verhalen waar ik mee thuis wil komen na een museumbezoek!
Ook een koekje?
In het Verkade paviljoen wordt je op een zeer interactieve manier meegenomen in de productie van Verkade. Koekjes, chocolade en natuurlijk waxinelichtjes. Ook hier weer wordt er met beeldmateriaal het een en ander duidelijk gemaakt. Ondanks dat we deze keer geen kinderen mee hadden zag ik dat dit voor kinderen een klein paradijsje moet zijn. Knoppen, waar je op mag drukken, spelletjes waar je op je kennis wordt getest en uiteraard een kleurhoek, waar er natuurlijk een heuse koektrommel staat met daarin alleen een bepaald merk koek.
Zachtjes zingend stapte ik met Daniël en Keith in de auto op weg naar huis.
‘Ik hou van Holland, landje aan de Zuiderzee. Een stukje Holland draag ik in m'n hart steeds mee. Daar waar die molens draaien in hun forse kracht……….’