QR Code

Scan met je mobiel

Ecomare

Meer afbeeldingen

Brood, oud brood
 
Als ik op de boot naar Texel zit zorg ik altijd dat ik brood bij mij heb, oud brood wel te verstaan. 
Er vliegen namelijk altijd wel meeuwen mee met de Texelse boot en als je brood bij je hebt komen ze zeer dichtbij, helemaal als je een stukje brood vasthoudt ( totdat het uit je hand wordt gegrist).
Uit de hand dat werd nog niet gedurfd door de kinderen, maar leuk was het evengoed. Van zo dichtbij zie je hoe groot zo’n meeuw eigenlijk is. Helemaal de zilvermeeuwen, die je herkent aan de zilvergrijze vleugels, zijn indrukwekkend.
Aangekomen op Texel zijn we meteen naar Ecomare gereden. Dat het een populaire plek is, is wel te zien aan de hoeveelheid auto’s die op de parkeerplaats staan. Ecomare ligt in de duinen, dus het is ook een goede uitvalbasis voor een mooie wandeling of fietstocht.
Vanaf de boot kan je ook prima naar Ecomare fietsen, als je dan via de Duinen kan je misschien even langs De Geul fietsen. Dit natuurgebied is in de zomer het broedgebied van lepelaars.

Ecomare
Door Henriette, die ons welkom heette in Ecomare, werden we meteen gewezen op het wegen van de bruinvissen dat aan de gang was. Een bijzondere gebeurtenis omdat ze net in Ecomare zijn, sinds 16 februari. Bij de bruinvissen aangekomen kon Daniel niet stoppen met foto’s maken. Het was indrukwekkend om te zien hoe serieus de verzorgers hun taak van het wegen namen.
Buiten waren naast de bruinvissen ook veel zeehonden te zien. Kaya nam Isabella op sleeptouw en vlogen zo van bassin naar bassin. Ook Jona keek haar ogen uit, ondanks dat dit niet haar eerste keer was in Ecomare. Toe we door een ‘geheime’ trap, in het zeeaquarium van Ecomare terechtkwamen werden we omringd door allerlei vissen uit de Noordzee. In verschillende aquariums, maar ook levensgroot van plastic in de lucht. Ik moet erkennen dat ik er een aantal herkende omdat ik ook weet hoe ze smaken. Leuk om ze ook gewoon eens te zien rondzwemmen.
Dat Ecomare is ingericht op kinderen is niet te ontkennen: overal zie je computerschermen met daarop beeldend materiaal en opdrachten om kinderen meer te leren over de onderwaterwereld. En wij als volwassenen leren zo stiekem ook een beetje mee.
De bovenwaterwereld wordt overigens ook niet vergeten bij Ecomare, zo belanden wij in ‘Nacht op Texel’, een voorstelling waar gebruik wordt gemaakt van licht en geluid om te laten zien wat er ’s nachts op Texel te beleven valt.

Knutselen
Om even bij te komen zijn we tussendoor even in het restaurant gaan zitten en hebben we daar een broodje gegeten. Het restaurant vond ik zelf wat minder bijzonder, maar gelukkig was er voor de kinderen de mogelijkheid om te knutselen. Zo hebben Kaya en Isabella een pindaketting voor de vogels geregen en heb ik samen met Jona een vis van crêpepapier geknutseld. Bij Ecomare kan je knutselen, maar je kan ook naar zeehonden kijken of ontdekken wat voor vis er in de Noordzee zwemt.
Een bezoek aan Ecomare is alles behalve saai.

SPEELTUIN, SPEELTUIN, SPEELTUIN, SPEELTUIN…!
Na Ecomare wilde Daniel graag naar het strand, maar helaas voor hem riepen Kaya en Isabella harder: SPEELTUIN, SPEELTUIN, SPEELTUIN, SPEELTUIN….!
Via de smart Phone even speeltuin Texel gegoogled en die gaf aan: restaurant Catharinahoeve, in het bezit van een speeltuin. Per toeval reden we er ook nog eens zo op af. Een mooie ruime boerderij en inderdaad een speeltuin!Zelfs met een heuse kabelbaan!
Het was wel wat lastig om met al dat vertier nog contact te maken en afspraken te maken met de kinderen. Uiteindelijk zijn wij binnen gaan zitten, bij het raam, om onder het genot van een bakkie koffie naar ‘onze’ spelende leenkinderen te kunnen kijken.
Ik had mij veel langer op Texel kunnen vermaken, maar helaas moesten we de kinderen weer terugbrengen naar hun ouders. Zoals je zult begrijpen kostte het ons wel wat moeite om de kinderen mee te krijgen….